Özet
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, 1 Ekim 2024 tarihli kararında fazla çalışma ücretinden yapılan hakkaniyet indiriminin niteliğini açıkladı. Cezayir'deki bir şantiyede alüminyum doğrama ustası olarak çalışan davacının fazla mesaisi tanık beyanlarıyla belirlenmiş, ilk derece mahkemesi haftanın her günü 08.00-23.00 arasında çalışıldığını kabul etmişti. Davalı işveren, indirimin en alt sınırdan yapıldığını ve daha yüksek oranda indirim gerektiğini ileri sürdü. Daire, hakkaniyet indirimi adı altında yapılan indirimin fazla mesai iddiasının o oranda ispatlanamadığı anlamına geldiğini, bu nedenle oran itirazının fazla çalışmanın sübutuna yönelik bir itiraz olduğunu kabul etti. Tanık anlatımlarını yeniden değerlendiren Daire, 23.00'ün yatakhaneye varış saati olduğunu anlatan tanığın beyanına dayanarak çalışmanın 21.00'de bittiğinin ispatlandığını belirledi ve bozma kararı verdi.
Karar, fazla çalışma alacağı yönünden davalı işveren LEHİNE, davacı işçi ALEYHİNEDİR; mahkeme alacağı daralan saatlere göre yeniden hesaplayıp dosyaya uygun bir indirim yaptıktan sonra hüküm kuracaktır. Karar oy çokluğuyla verildi. Karşı oydaki üye, işverenin temyiz dilekçesinde yalnız indirim oranına itiraz ettiğini, temyiz incelemesinin dilekçedeki sebeplerle sınırlı olduğunu ve ispat ile hesap yönünden bozma yapılamayacağını savundu. Karar, indirimin hesabın sonunda eklenen bir pay değil ispat eksikliğinin karşılığı olduğunu göstermesi bakımından işçi ve işveren tarafları için yol göstericidir.
İnceleme
Daha yüksek indirim istemek tanık anlatımına itiraz etmektir
Fazla çalışma davalarında hakkaniyet indirimi neredeyse kalıplaşmış bir adımdır: tanıkla belirlenen saatler üzerinden bilirkişi alacağı hesaplar, mahkeme bu tutarın bir bölümünü düşerek hüküm kurar. Kanunda bu adla düzenlenmemiş olan indirim içtihatla gelişmiştir ve çoğu dosyada yalnız oranı tartışılır. Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 1 Ekim 2024 tarihli kararı tartışmayı oranın ötesine taşıyor. Daire, indirimin artırılmasını isteyen işverenin aslında fazla çalışmanın sübutuna, yani tanık anlatımlarıyla kurulan çalışma düzenine itiraz ettiğini kabul etti.
Yol gösterici olan bu nitelendirmedir: indirim, hesabın sonunda eklenen bir hakkaniyet payı değil, ispatlanamayan saatlerin karşılığıdır. Oran itirazı ispat itirazı sayılınca Daire tanık beyanlarını yeniden tartabilir ve günlük çalışma süresini değiştirebilir. Saatleri sıkı belirleyen bir mahkemenin ayrıca yüksek oranlı indirime gitmesi için de aynı mantıkla daha az gerekçe kalır. Konunun ispat yöntemleri yönü fazla mesainin tanıkla ispatına ilişkin emsal kararda ayrıca ele alındı; bu karar indirimin kendisine odaklanıyor.
Cezayir şantiyesinde on beş saatlik günler ve iki saatlik yatakhane yolu
Davacı, 5 Aralık 2015 ile 8 Eylül 2016 arasında davalı şirketin Cezayir'deki işyerinde dış cephe alüminyum doğrama ustası olarak çalıştı; son net ücreti 2.000 ABD dolarıydı. İş sözleşmesinin haksız olarak sona erdirildiğini ileri sürerek ihbar tazminatı, ücret, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti istedi. Davalı, davacının kendi çalışanı olmadığını, ücretlerin dava dışı bir şirketçe ödendiğini ve hafta tatili yapmadan dinlenmeksizin çalışma iddiasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu savundu.
İlk derece mahkemesi asıl işveren alt işveren ilişkisini kabul etti ve tanık beyanlarına dayanan bilirkişi raporuyla davayı kısmen kabul etti. Raporda davacı tanıklarının anlatımına göre 08.00-23.00 düzeni esas alınmış, ayın iki haftasında yedi gün, öteki iki haftasında altı gün çalışıldığı kabul edilmişti. İki saat ara dinlenme düşülerek yedi günlük haftalar için 83,5 saat çalışma ve 38,5 saat fazla çalışma, altı günlük haftalar için 78 saat çalışma ve 33 saat fazla çalışma hesaplanmıştı. Davacı, indirim nedeniyle reddedilen kısım üzerinden davalı lehine vekâlet ücreti ve yargılama gideri takdir edilmesine itiraz etti. Davalı ise husumet itirazını yineledi, çelişkili tanık beyanlarına dayanılmasını eleştirdi ve indirimin en alt sınırdan yapılmasının davacıyı zenginleştirdiğini ileri sürdü.
Bölge adliye mahkemesi (BAM) davacının başvurusunu kesinlik sınırı nedeniyle reddetti. Davalının başvurusunu ise yurt dışında çalışan işçinin brüt ücretinin hesabı yönünden kabul ederek ihbar tazminatını yeniden hesapladı ve davayı kısmen kabul etti. Davalı, istinaf sebeplerini tekrar ederek temyiz yoluna başvurdu.
Yatakhaneye dönüş süresi düşüldü ve iş günü akşam dokuzda bitti
Daire önce fazla çalışmanın ispatına ilişkin yerleşik çizgisini hatırlattı. İspat yükü işçidedir; giriş çıkış belgeleri ve iç yazışmalar gibi işyeri kayıtları delil niteliğindedir, bunlarla ispat sağlanamazsa tanık beyanlarıyla sonuca gidilir. İşyerindeki çalışma düzenini bilmeyen tanığın anlatımına değer verilmez; işverene karşı dava açmış tanıkların beyanlarına ihtiyatla yaklaşılır ve salt menfaat birliği bulunan tanıklarla sonuca gidilmez. Bu tür anlatımlar işin niteliği, davalı tanıkları, iş müfettişi tutanakları ya da aynı dönem için kesinleşmiş mahkeme kararlarıyla desteklenirse itibar görür.
Asıl katkı bundan sonra gelir. Daire'ye göre davalının daha yüksek oranda indirim isteği, fazla çalışma ücretinin sübutuna yönelik bir itirazdır; çünkü hakkaniyet indirimi adı altında yapılan indirim, fazla mesai iddiasının o oranda ispatlanamadığı anlamına gelir. Bu nitelendirmeyle temyiz bir oran tartışması olarak değil, ispat itirazı olarak incelendi ve 4857 sayılı İş Kanunu m. 41 kapsamındaki fazla çalışmanın ne ölçüde kanıtlandığı yeniden değerlendirildi.
Tanık anlatımları bu gözle okununca tablo değişti. Davacı tanığı İ.D., normal çalışmanın 08.00-18.00 arasında olduğunu, 21.00'e kadar fazla çalışma yapıldığını ve 23.00'ün iki saat uzaklıktaki yatakhaneye varış saati olduğunu anlatmıştı. Öteki iki tanık ise ortalama 08.00-23.00 arasında çalışıldığını ve iki haftada bir izin kullanıldığını söylemişti. İ.D.'nin ayrıntılı anlatımını tüm dosya kapsamıyla birlikte değerlendiren Yargıtay, davacının 08.00-21.00 arasında çalıştığının ispatlandığını kabul etti. Yatakhaneye dönüşte geçen iki saat, ispatlanan çalışma süresinin dışında kaldı.
Bozma işverenin lehine oldu ancak indirim yükümlülüğü kalkmadı
BAM kararı oy çokluğuyla bozuldu. Mahkeme, günde iki saat ara dinlenme düşülerek 08.00-21.00 düzenine göre fazla çalışma ücretini yeniden belirleyecek, bu tutardan dosya kapsamına uygun bir indirim yaptıktan sonra hüküm kuracaktır. Fazla çalışma kaleminde sonuç davalı işverenin lehine, davacı işçinin aleyhinedir; davalının öteki temyiz itirazları ve davacının itirazları yerinde görülmedi. Saatleri daraltan Daire indirimi ortadan kaldırmadı: ispatlanan düzen üzerinden hesaplanan alacak yine tanık beyanına dayandığından, ona da uygun bir indirim uygulanacaktır.
Karar oy birliğiyle verilmedi. Karşı oydaki üye, davalının temyiz dilekçesinde fazla çalışmaya ilişkin olarak yalnız indirimin en üst sınırdan uygulanmasını istediğini, ispat ve hesaba ilişkin açık ya da örtülü bir sebep göstermediğini belirtti. Üye, temyiz incelemesinin temyiz sebepleriyle sınırlı olarak yapılması gerektiğini, dilekçede ispat ve hesaba yönelik bir sebep bulunmadığından bu yönlerden bozma yapılamayacağını savundu. Çoğunluk ise indirim itirazının niteliği gereği ispatı da kapsadığını kabul etti.
Aynı çizgi Daire'nin sonraki bir kararında da sürdü. Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2025/7902, K. 2025/9759, 10 Aralık 2025 tarihli kararında aynı ilkeyi bu karara atıfla tekrarladı, indirimden sonra kalan tutardan ödenen fazla mesainin mahsup edilmesini isabetli buldu ve bakiye alacak kalmayan dosyada ödenmeyen fazla mesaiye dayanan haklı fesih iddiasını da ispatlanmamış saydı. Dava sürecinin genel çerçevesi fazla mesai alacağı davası yazısında anlatılmaktadır.
İndirim oranı tartışılırken çalışma düzeni saat saat belgelenmelidir
İndirim ispat eksikliğinin karşılığı olduğuna göre, oranına yöneltilecek itirazın tanık anlatımlarındaki çelişki ve belirsizlikler üzerine kurulması gerekir. İşveren yönünden bu, tanıkların çalışma düzenini hangi konumdan bildiğinin, işverenle davalı olup olmadıklarının ve anlatımların birbirine ne ölçüde uyduğunun dosyaya taşınması demektir. İşçi yönünden ise işe başlama ve bitiş saatini, ara dinlenmeyi ve işyerine gidiş dönüşü ayrı ayrı anlatabilen tanıkların gösterilmesi önem taşır. Bu karar, yolda geçen sürenin çalışma süresine karıştırılmasının günde iki saatlik farka yol açabildiğini gösteriyor.
Giriş çıkış kayıtları ya da iç yazışmalar gibi yazılı delillerle belirlenen dönem bakımından durum farklıdır; Daire'nin indirimi ispat eksikliğine bağlayan yaklaşımı karşısında, kayıtla kanıtlanan saatler için kural olarak indirim gerekmeyecektir. Bilirkişi raporunda kayıtla ve tanıkla belirlenen dönemlerin ayrı hesaplanması bu nedenle gözetilmelidir. Temyiz dilekçesinde karşı oydaki tartışma da hesaba katılmalı, ispata ve hesaba ilişkin itirazlar yalnız oran talebine bırakılmadan açıkça yazılmalıdır. Taleple ilgili tutarlar fazla mesai hesaplama aracıyla hesaplanabilir.
Fazla mesaide hakkaniyet indirimi hakkında sık sorulan sorular
Hakkaniyet indiriminin oranı kanunda belirlenmiş midir
Kanunda bu adla düzenlenmiş bir indirim ya da sabit bir oran bulunmamaktadır; indirim içtihatla gelişmiş bir takdir aracıdır. Bu kararda Daire oranı kendisi belirlemedi, mahkemeden dosya kapsamına uygun bir indirim yapmasını istedi. Oranın gerekçesi, tanık anlatımlarının başka delillerle ne ölçüde desteklendiğine ve kalan belirsizliğin genişliğine dayanır.
İşverenin yalnız indirim oranına itiraz etmesi tanık beyanlarını yeniden tartışmaya açar mı
Çoğunluk görüşüne göre bu itiraz fazla çalışmanın sübutuna yöneliktir ve Daire tanık beyanlarını yeniden değerlendirebilir. Karşı oydaki üye ise temyiz incelemesinin dilekçede gösterilen sebeplerle sınırlı yapılması gerektiğini ve yalnız oran isteyen bir dilekçenin ispat ve hesap incelemesine yol açmayacağını savunmuştur. Dairede görüş ayrılığı bulunduğundan itirazların kapsamının dilekçede açıkça gösterilmesi gerekir.
İşyerine gidiş ve dönüşte geçen süre fazla çalışmaya eklenir mi
Bu dosyada Daire, tanığın 23.00 olarak andığı saatin yatakhaneye varış saati olduğunu dikkate alarak çalışmanın 21.00'de bittiğini kabul etti. İspatlanan çalışma düzeni belirlenirken işin fiilen yapıldığı süre esas alındı, yolda geçen iki saat hesaba katılmadı. Tanık anlatımında iş ile yolculuk birbirinden ayrılmadığında bu ayrımı mahkeme dosya kapsamından yapmaktadır.
Bu yazı bilgilendirme amaçlıdır; her dosya kendi olgularıyla değerlendirilir.
Kararın tam metni
~8 dk okuma
Metin, Yargıtay Karar Arama resmî yayınından alınmıştır. Kaynakta açın
9. Hukuk Dairesi 2024/7616 E. , 2024/12839 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi KARAR : Davacının istinaf başvurusunun kesinlikten reddi, davalının istinaf başvurusunun kabulü ile davanın kısmen kabulü İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. İş Mahkemesi
Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun miktar itibarıyla kesinlik nedeniyle reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 05.12.2015-08.09.2016 tarihleri arasında davalı işverenin Cezayir'de kurulu işyerinde dış cephe alüminyum doğrama ustası olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız olarak sona erdirildiğini ileri sürerek ihbar tazminatı ile ücret, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının müvekkili Şirketin çalışanı olmadığını, çalıştığı süre zarfında hak ettiği tüm ücretlerinin dava dışı ... ... Sistemleri San. ve Tic. Ltd. Şti. (... Şirketi) tarafından ödendiğini, müvekkili Şirketle davacı arasında işçi işveren ilişkisi bulunmadığını, müvekkili Şirket yönünden husumet yokluğu sebebiyle davanın reddi gerektiğini, Yargıtay kararlarına göre bir işçinin hafta tatili yapmaksızın ve dinlenmeksizin fazla çalışma yaptığı iddiasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalı işyerinde 05.12.2015-08.09.2016 tarihleri arasında çalıştığını, buna göre kıdem süresinin 9 ay 3 gün olduğu, en son net ücretinin 2.000,00 USD olduğu, dava dışı ... Şirketi ile davalı arasında asıl işveren alt işveren ilişkisinin bulunduğu, davalı işverenin ispat yükü üzerinde olmasına rağmen feshin tazminat ödemesini gerektirmeyecek şekilde yapıldığını ispat edemediği, tanık beyanları dikkate alınarak belirlenen fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı ile ödenmeyen ücret alacağının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.
B. İstinaf Sebepleri
-
Davacı vekili; İlk Derece Mahkemesince indirim nedeniyle reddedilen kısım üzerinden davalı vekili lehine vekâlet ücreti ve yargılama gideri takdir edilmesinin hatalı olduğunu belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.
-
Davalı vekili; müvekkili Şirketin yolcu binalarının yapımı işini anahtar teslimi usulü ile dava dışı ... Şirketine vermiş olmakla taraflar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunmadığından müvekkili bakımından davanın husumet yokluğundan reddi yerine aksi yönde hüküm kurulmasının hatalı olduğunu, ihtilaflı tanık beyanları esas alınarak hüküm kurulmaması gerektiğini, yurt dışı çalışmalarının kısa vadeli sigorta koluna tâbi olduğu dikkate alınmadan uzun vadeli sigorta koluna göre yapılan hesaplamanın hükme esas alınmasının hatalı olduğunu, indirimin asgari sınırdan yapılmasının davacı yönünden bir zenginleşme aracı olmasına mahal verdiğini belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.
C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı vekilinin istinaf başvurusunun miktar itibarıyla kesinlik sınırının altında kaldığından reddine karar verilmesi gerektiği, davalı ... Merkezi Şirketinin diğer istinaf nedenlerinin yerinde olmadığı ancak davacının brüt ücreti belirlenirken yurt dışında çalışan bir işçi olduğunun dikkate alınması gerektiği ve buna göre davacının ihbar tazminatı resen hesaplanarak net 1.655,25 USD bulunduğu gerekçeleriyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun miktar itibarıyla kesinlik nedeniyle reddine ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri Davalı vekili; istinaf başvuru sebeplerini tekrar ederek temyiz yoluna başvurmuştur.
C. Gerekçe
-
Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; davacının ihbar tazminatı, ücret, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının ispatı, hesaplanması ile karşılıklarının ödenip ödenmediği ve alacaklardan yapılan indirim oranı hususlarındadır.
-
İlgili Hukuk
-
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.
-
4857 sayılı İş Kanunu'nun 17, 32, 41, 44 ve 46 ncı maddeleri.
-
5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun'un 24 ve 27 nci maddeleri.
-
Değerlendirme
-
Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
-
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş ve işyerinden çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
-
Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkân dâhilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.
-
Çalışma sürelerinin ispatı noktasında işverene karşı dava açan tanıkların beyanlarına ihtiyatla yaklaşılması gerekir. Fazla çalışma alacağının ispatında salt menfaat birliği olan tanık beyanlarıyla sonuca gidilemez. Bununla birlikte başkaca delil ya da olgularla desteklenen bu tür tanık beyanlarına itibar edilmelidir. Bu çerçevede; işin ve işyerinin özellikleri, davalı tanıklarının anlatımları, iş müfettişinin düzenlediği tutanak veya raporlar ve aynı çalışma dönemi ile ilgili olarak söz konusu alacağın varlığına ilişkin kesinleşmiş mahkeme kararları gibi hususlar başkaca delil ya da olgular olarak değerlendirilebilir.
-
Somut uyuşmazlıkta davacı; davalı işyerinde haftanın her günü 08.00-23.00 saatleri arasında çalışıldığını, fazla çalışma yaparak çalışmasına rağmen karşılığı ücretin ödenmediğini iddia etmiştir. İlk Derece Mahkemesince alınan 02.08.2021 tarihli kök ve 06.01.2022 tarihli ek bilirkişi raporlarında davacı tanık beyanlarına göre davacının ayda iki haftanın yedi günü 08.00-23.00 saatleri arasında 2 saatlik ara dinlenme düşüldükten sonra haftalık 83,5 saat çalıştığı ve 38,5 saat fazla çalışma yaptığı, ayda iki haftanın altı günü yine 08.00.-23.00 saatleri arasında 2 saatlik ara dinlenme düşüldükten sonra haftalık 78 saat çalıştığı ve 33 saat fazla çalışma yaptığı yaptığı belirlenmiştir. İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin bu çalışma sürelerine göre ancak net ücret üzerinden yeniden yaptığı hesaplamaya itibarla hüküm kurulmuştur.
-
Davalı işveren temyiz dilekçesinde, fazla çalışma ücretinden daha yüksek oranda indirim yapılması gerektiğini ileri sürmüştür. Tanık beyanlarıyla belirlenen fazla çalışma ücretinden daha yüksek oranda indirim yapılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazı, fazla çalışma ücretinin sübutuna yönelik bir itiraz niteliğindedir. Zira fazla çalışma ücretinden "hakkaniyet indirimi" adı altında yapılan indirim, fazla mesai iddiasının bu oranda ispatlanamadığı anlamına gelmektedir. Açıklanan sebeplerle davalının temyizi fazla çalışma iddiasının ispatı bağlamında ele alınıp değerlendirilmiştir.
-
Yargılama sırasında dinlenen davacı tanığı İ.D; haftanın yedi günü normal çalışmanın 08.00-18.00 saatleri arasında olduğunu ancak 18.00'dan sonra 21.00'a kadar fazla çalışma yaptıklarını ve 21.00'dan sonra iki saat mesafedeki yatakhaneye gittiklerinde saatin 23.00 olduğunu beyan etmiş; diğer davacı tanıkları O.D. ve H.E ise haftanın yedi günü ortalama 08.00-23.00 saatleri arasında çalıştıklarını, iki haftada bir izin kullandıkları yönünde beyanda bulunmuşlardır.
-
Şu hâlde özellikle davacı tanıklarından İ.D'nin beyanı ile tüm dosya kapsamı birlikte dikkate alındığında, davacının ayda iki haftanın yedi günü 08.00-21.00 saatleri arasında ve ayda iki haftanın altı günü yine 08.00-21.00 saatleri arasında çalıştığını ispat ettiği kabul edilmelidir. Mahkemece davacının ispat edilen çalışma düzenine göre günde 2 saat ara dinlenme süresi kullanarak çalıştığı kabul edilerek belirlenen fazla çalışma ücreti dosya kapsamına uygun bir indirim yapıldıktan sonra hüküm altına alınmalıdır.
-
Belirtilen hususlar gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 01.10.2024 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.
K A R Ş I O Y Somut olayda; davacı vekili müvekkilinin 05.12.2015-08.09.2016 tarihleri arasında davalı işverenin Cezayir'de kurulu işyerinde dış cephe alüminyum doğrama ustası olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız olarak sona erdirildiğini ileri sürerek fazla çalışma ücreti dâhil bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
İlk Derece Mahkemesi; diğer hususlarla birlikte tanık beyanları dikkate alınarak belirlenen fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı ile ödenmeyen ücret alacağının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusunda bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun miktar itibarıyla kesinlik nedeniyle reddine ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. Davalı vekili, Bölge Adliye Mahkemesi kararını 22.04.2024 tarihli temyiz dilekçesi ile temyiz etmiş olup, temyiz dilekçesinin 4. bendinde fazla mesai alacağına ilişkin kurulan hüküm yönünden temyiz nedenlerini bildirilmiştir. Bu bentte başlık olarak hakkaniyet indiriminin en üst sınırdan uygulanması gerektiği belirtilmiş, açıklamalarda da açıkça bu hususa yer verilmiştir. Davalı vekilinin temyiz dilekçesinde fazla çalışma ücretine ilişkin sadece hakkaniyet indiriminin en üst sınırdan uygulanması gerektiği yönünden temyizi bulunmakta olup, fazla çalışma ücretinin ispat ve hesaplanmasına ilişkin bir temyizi bulunmamaktadır. Temyiz incelemesinin temyiz sebepleriyle sınırlı olarak yapılması gerektiğinden ve davalı vekilinin temyiz dilekçesinde fazla çalışma ücretinin hesap ve ispatlanmasına ilişkin açık ya da örtülü olarak bir sebep belirtilmediğinden Bölge Adliye Mahkemesinin fazla çalışma ücretinin ispatı ve hesabı yönünden bozulması yönündeki sayın daire çoğunluğunun görüşüne katılamıyorum.
Bu alandaki diğer kararlar
İş Kazasında Manevi Tazminat Davasında İşçinin Kusur Oranı Nasıl Belirlenir?
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, 16.05.2023
Düşük Performans Gerekçesiyle Yapılan Fesih Hangi Şartlarla Geçerli Sayılır?
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, 13.02.2019
Evlendiği İçin İşten Ayrılan Kadın İşçi Başka İşe Girerse Kıdem Tazminatını Kaybeder mi?
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, 27.02.2018