Özet
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, kesinleşen işe iade kararına rağmen işe başlatılmayan işçinin alacaklarına ilişkin davada işe başlatmama tarihindeki ücretin nasıl ispat edileceğini ve ilk fesihte ödenen ihbar tazminatının akıbetini ele almıştır. Karar sonuç bakımından karma niteliktedir: ücret tespiti yönünden işçi lehine, ihbar tazminatı yönünden işçi aleyhine, işveren lehinedir. Daireye göre başlatmama tarihindeki ücreti ispat yükü işçidedir ve bu ücret önce iki fesih tarihinde de aynı işyerinde çalışan emsal işçinin ücretiyle, emsal yoksa işverenin genel ücret artış oranıyla belirlenir; ikisi de yoksa ilk fesihteki ücret esas alınır. Somut olayda işçi emsal işçileri bildirmiş, işveren kendisine süre verilmesine rağmen bordroları sunmamış olduğundan ilk derece mahkemesinin asgari ücrete oranlama yöntemiyle ücreti belirlemesi bozma sebebi yapılmamıştır. Kıdem tazminatı, iş güvencesi tazminatı ve boşta geçen süre alacağına yönelik işveren itirazları da yerinde görülmemiştir.
İhbar tazminatı bakımından ise Daire, 4857 sayılı Kanun m. 21 hükmüne göre bildirim süresine ait ücret ilk fesihte peşin ve eksiksiz ödenmişse işe başlatılmayan işçiye ayrıca ihbar tazminatı ödenmeyeceğini kabul etmiştir. İşçinin ilk ödemeyi mahsup ederek yeni ücret üzerinden fark istemesi kabul görmemiş, ilk derece mahkemesi kararı bu yönden bozulmuştur. Birleşen davadaki temyiz istemi ise miktar temyiz sınırının altında kaldığından reddedilmiştir. Fesih 2016 tarihli olduğundan dosya, iş güvencesi tazminatı ile dört aya kadar ücret ve diğer hakları dava tarihindeki ücrete bağlayan 2017 değişikliğinin öncesine aittir.
İnceleme
Başlatmama tarihindeki ücret ve peşin ödenmiş ihbar önelinin akıbeti
İşe iade davasını kazanan işçinin asıl sorusu çoğu zaman kararın kesinleşmesinden sonra doğar. İşveren işçiyi işe başlatmadığında kıdem tazminatı, iş güvencesi tazminatı ve boşta geçen süre alacağı hangi ücret üzerinden hesaplanacak; ilk fesihte ödenmiş ihbar tazminatı yeni ücretle bir kez daha istenebilecek mi? Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2 Temmuz 2026 tarihli bu kararında iki soruyu birlikte cevaplamıştır. Karar, başlatmama tarihindeki ücretin ispatını emsal işçi, genel ücret artışı ve ilk fesih ücreti sırasına bağlamakta, peşin ödenmiş ihbar önelini ise kıdem tazminatından ayrı bir sonuca götürmektedir. Fesih 2016 tarihli olduğundan dosya, 12 Ekim 2017'de 7036 sayılı Kanunla İş Kanunu'na eklenen fıkranın öncesine aittir; bu fark aşağıda ayrıca gösterilmiştir. İşe iade davasının kesinleşmesinden sonraki aşamayı izleyen taraflar için kalemlerin hangi tarihe bağlandığı bu ayrımla birlikte okunmalıdır.
İstanbul'da kesinleşen işe iadeden sonra samimiyeti tartışılan bir işe davet
Davacı işçi davalı şirkette 18 Ocak 2011'den 3 Mayıs 2016'ya kadar çalışmış, iş sözleşmesi işverence feshedilmiştir. Açtığı işe iade davası kabulle sonuçlanıp kesinleşmiş, işçi süresi içinde işe başlamak için başvurmuştur. İşveren işçiyi 19 Haziran 2019'da işe çağırmış, işçi 2 Temmuz 2019 tarihli ihtarnameyle davetin samimi olmadığını bildirmiştir. Davacı asıl davada kıdem, ihbar ve iş güvencesi tazminatları ile boşta geçen süre ücreti, diğer haklar ve yıllık izin ücretini; birleşen davada ise davet ile ihtarname arasındaki ücretini istemiştir. Davalı, davetin samimi olduğunu ve işçinin son net ücretinin 12.000 TL olup zamla 12.700 TL'ye güncellendiğini savunmuştur.
İstanbul 14. İş Mahkemesi davetin samimi olmadığını kabul etmiş, dört aylık boşta geçen süreyi ekleyerek hizmet süresini beş yıl yedi ay on beş gün olarak belirlemiştir. Emsal işçilerin bordroları davalı tarafından sunulmadığından işe başlatmama tarihindeki ücret, asgari ücrete oranlama yöntemiyle net 18.637,81 TL olarak bulunmuş ve iki dava da kabul edilmiştir. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir. Davalı vekili kararı duruşmalı olarak temyiz etmiştir.
Emsal işçi, genel ücret artışı ve en sonda ispatsız kalan ücret iddiası
Daire önce ispat yükünü belirlemiştir: ücret miktarını ispat yükü işçide olduğundan işe başlatmama suretiyle fesih tarihindeki ücreti ispat yükü de işçiye aittir. Bu ücret, aynı işyerinde çalışan emsal işçinin ücretiyle belirlenir ve emsali bildirmek işçiye düşer. Emsal sayılabilmek için ilk şart, o işçinin hem geçersiz sayılan fesih tarihinde hem de başlatmama tarihinde aynı işyerinde çalışıyor olmasıdır. Ardından eşdeğer görev ve yakın kıdem gibi ölçütlerle karşılaştırma yapılır.
Emsal bulunamazsa ikinci basamağa geçilir: iki fesih arasındaki dönemde işverenin çalışanlarına uyguladığı genel ücret artış oranı tespit edilir ve ilk fesih tarihindeki ücrete uygulanır. Böyle bir oran da yoksa işçinin, başlatmama tarihindeki ücretinin ilk fesihteki ücretten yüksek olduğu iddiasını ispat edemediği kabul edilir. Dairenin saydığı bu sırada asgari ücrete oranlama yer almamaktadır. Somut olayda ise işçi emsal işçileri bildirmiş, mahkeme bordroları sunması için davalıya süre vermiş, davalı bordroları sunmamıştır. Bu nedenle oranlama yöntemi bozma sebebi yapılmamıştır.
İhbar tazminatı yönünden Daire, 4857 sayılı İş Kanunu (İş K.) m. 21'in beşinci fıkrasına dayanmıştır. Hüküm, işe başlatılmayan işçiye bildirim süresi verilmemiş ya da bu süreye ait ücret peşin ödenmemişse bu tutarın ayrıca ödeneceğini öngörür. Daireye göre önel usulüne uygun verilmiş ya da önele ait ücret peşin ve eksiksiz ödenmişse yeniden ihbar tazminatı ödenmesi gerekmez. Davacıya ilk fesihte net 24.308,37 TL ödenmiş, davacı bu tutarı mahsup ederek yeni ücret üzerinden fark istemiştir. Daire, ödemenin İş K. m. 17'ye uygun peşin ödeme olduğunu belirterek fark talebinin reddedilmesi gerektiğini vurgulamıştır.
İhbar tazminatı yönünden bozma, asgari ücrete oranlamaya ise dokunulmadı
Daire asıl dava yönünden bölge adliye mahkemesi kararını kaldırmış ve ilk derece mahkemesi kararını ihbar tazminatı yönünden bozmuştur. Davalının davetin samimi olduğuna, kıdem tazminatının ilk fesihte ödendiğine ve tanıkların menfaat birliğine ilişkin itirazları yerinde görülmemiştir. Kıdem tazminatı, başlatmama tarihindeki ücret ve dört aylık sürenin eklendiği hizmet süresiyle hesaplanmış hâliyle bozma kapsamı dışında kalmıştır. İhbar tazminatı ise ilk fesihte peşin ödendiği için yeni ücretle yeniden doğmamaktadır. Birleşen dava yönünden Daire, talepleri farklı birleşen davalarda temyiz sınırının her dava için kendi dava tarihine göre ayrı belirlendiğini tespit etmiştir. Temyize konu 8.697 TL, birleşen dava tarihindeki 78.630 TL'lik sınırın altında kaldığından temyiz istemi miktardan reddedilmiştir.
Bugünkü dosyalar bakımından bir sınır çizilmesi gerekir. 7036 sayılı Kanunla eklenen fıkra uyarınca feshin geçersizliğine karar veren mahkeme, iş güvencesi tazminatı ile dört aya kadar ücret ve diğer hakları dava tarihindeki ücreti esas alarak parasal olarak belirler. Bu kalemler için başlatmama tarihindeki ücretin araştırılması gerekmez; söz konusu ücret, esas olarak işe başlatmama tarihinde gerçekleşmiş sayılan fesihle hesaplanan kıdem tazminatı ve peşin ödenmemiş ihbar tazminatı bakımından önem taşır.
Kararın uygulamadaki etkisi iki yönlüdür. İşçi bakımından ücret ispatında ana yük kendisindedir; ancak bordroları sunmayan işverenin bu eksikliği, mahkemenin başvurduğu hesap yöntemine itirazı zayıflatmaktadır. İşveren bakımından ilk fesihte ihbar önelinin ücretini peşin ve eksiksiz ödemiş olmak, başlatmama sonrasında aynı kalemin güncel ücretle yeniden istenmesinin önüne geçmektedir. Kötü niyetle fesih iddiasında ispatın nasıl dağıldığı ayrıca kötüniyet tazminatına ilişkin emsal kararda incelenmiştir.
Emsal işçi bordroları ve fesih anındaki ihbar ödemesinin dekontu dosyaya girmelidir
Emsal işçi araştırması, bugün açılan dosyalarda esas olarak başlatmama tarihindeki ücrete bağlı kalan kıdem tazminatı ve peşin ödenmemiş ihbar tazminatı için önem taşır. İşçi tarafında, iki fesih tarihinde de aynı işyerinde çalışan, eşdeğer görev ve yakın kıdeme sahip emsal işçilerin adlarının dava dilekçesinde bildirilmesi gerekir. Emsal bulunmuyorsa işyerindeki genel ücret artışlarını gösteren toplu iş sözleşmesi, duyuru ya da bordro örneklerinin dosyaya sunulması ispatı kolaylaştırır. İlk fesihte yapılan ödemelerin hangi kaleme ait olduğu, dekont ve ibraname açıklamalarıyla ayrıştırılmalıdır. Peşin ödenmiş ihbar tutarı üzerinden fark istemenin, bu kararın çizgisinde karşılık bulmadığı gözetilmelidir.
İşveren tarafında, mahkemenin istediği emsal bordroların süresi içinde sunulması gerekir; aksi hâlde başvurulan yöntem işverenin aleyhine sonuç doğurabilir. Fesih bildiriminde önel ücretinin peşin ve eksiksiz ödendiği, ödeme belgesinde ihbar kalemi olarak açıkça gösterilmelidir. Uygulamada en sık gördüğümüz eksiklik, ilk fesihteki toplu ödemenin kalemlere ayrılmamış olmasıdır. Dört aya kadar ücret ve diğer hakların kapsamı boşta geçen süre ücreti sayfasında ayrıca ele alınmaktadır.
İşe başlatmama sonrası ücret tespiti hakkında sık sorulan sorular
İşe başlatılmayan işçinin ücreti hangi tarihe göre belirlenir?
Daire, işe başlatmama suretiyle fesih tarihindeki ücreti ispat yükünün işçide olduğunu kabul etmiştir. 2017 değişikliğinden sonra iş güvencesi tazminatı ile dört aya kadar ücret ve diğer haklar dava tarihindeki ücretle belirlendiğinden, bu ücret bugün esas olarak kıdem ve ihbar kalemlerini etkiler. Ücret önce emsal işçinin ücretiyle, emsal yoksa işverenin genel ücret artış oranıyla bulunur. İkisi de yoksa ilk fesih tarihindeki ücretin esas alınacağı sonucuna varılmaktadır.
İlk fesihte ödenen ihbar tazminatı yeni ücretle yeniden istenebilir mi?
Kararda bu talebin reddedilmesi gerektiği belirtilmiştir. Önel usulüne uygun verilmiş ya da önele ait ücret peşin ve eksiksiz ödenmişse işe başlatılmayan işçiye ayrıca ihbar tazminatı ödenmez. Fark talebi, ilk ödemenin mahsup edilmesiyle de canlanmamaktadır.
İşveren emsal bordroları sunmazsa mahkeme asgari ücrete oranlama yapabilir mi?
Daire asgari ücrete oranlamayı olağan yöntem olarak görmemiştir. Ancak işçi emsal işçileri bildirmiş, işveren süre verilmesine rağmen bordroları sunmamışsa bu yöntemin kullanılmasını bozma sebebi yapmamıştır.
Kararın tam metni
~6 dk okuma
Metin, Yargıtay Karar Arama resmî yayınından alınmıştır. Kaynakta açın
9. Hukuk Dairesi 2026/1149 E. , 2026/6511 K. "İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/1924 E., 2025/1538 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 14. İş Mahkemesi SAYISI : 2019/606 E., 2021/355 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik. süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü: Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Dairemiz uygulamasına göre birleşen davalarda talepler tamamen farklı ise davaların kesinlik hususu ayrı ayrı ve kendi dava tarihine göre belirlenir. Dosya içeriğine göre birleşen davada davalı aleyhine hükmedilen ve temyize konu edilen toplam miktar 8.697,00 TL olup bu miktarın, 04.06.2025 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7550 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 20. maddesi ile değiştirilen 6100 sayılı Kanun'un ek madde 1/2 hükmü uyarınca birleşen dava tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 78.630,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla; davalı vekilinin temyiz dilekçesinin birleşen dava yönünden miktardan reddine karar vermek gerekmiştir. Davalı vekilinin asıl dava yönünden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Davalı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 30.06.2026 Salı günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir. Duruşma günü davalı vekili Avukat .... ile davacı vekili Avukat ... duruşmaya geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
- Davacı vekili asıl dava dilekçesinde; müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini, feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine dair açılan davanın kesinleşmesine ve davacının kesinleşen karar gereği yapmış olduğu başvuruya rağmen davalı işveren tarafından işe başlatılmadığını, davacının son olarak brüt 18.233,77 TL ücret aldığını ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, iş güvencesi tazminatı, boşta geçen süre ücreti ve diğer haklar alacağı ile yıllık ücretli izin alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
- Davacı vekili birleşen dava dilekçesinde; işverence işe çağrıldığı 19.6.2019 tarihinden davacının işe davetin samimi olmadığını belirttiği 02.07.2019 olan ihtarname tarihine kadar ödenmeyen ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının iyiniyetli ve samimi olarak işe davet edildiğini, gerekli koşulların da sağlandığını ancak davacının işe başlama niyetinin bulunmadığını, davacının işten ayrıldığı tarihte net ücretinin 12.000,00 TL olduğunu, Şirkette yapılan ücret zammı gözönüne alınarak ücretinin 12.700,00 TL olarak güncellendiğini savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının yasal süresi içerisinde işe iade talebiyle başvuruda bulunduğu ancak davalı işverenin işe başlatma davetinde samimi olmadığı, davacının işe başlatılmayacağının kesinleşmesi nedeniyle 18.01.2011-03.05.2016 tarihleri arasındaki çalışmasına 4 aylık boşta geçen süre eklendiğinde hizmet süresinin 5 yıl 7 ay 15 gün olduğu, davalı işveren tarafından işe başlatmama tarihinde emsal işçilere ait bordro dosyaya sunulmadığından asgari ücrete oranlama yapılarak işe başlatmama tarihinde davacının ücretinin net 18.637,81 TL olduğunun kabul edildiği gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri 1.Davalı vekili asıl davaya yönelik temyiz dilekçesinde; a. Davacının işe iade talebinin samimi olmadığını, çalışma saatlerine uymadığını, b. Kıdem ve ihbar tazminatı ilk fesih tarihinde ödendiğinden davacının alacak hakkı olmadığını, c. Davacının güncel ücretinin hatalı belirlendiğini, d. Davacı tanıkları davacı ile menfaat birliği içinde olduğundan tanık beyanlarına itibar edilemeyeceğini ileri sürmüştür. 2. Davalı vekilinin, birleşen davaya yönelik temyiz talebinin miktardan reddine karar verildiğinden, temyiz sebeplerine yer verilmemiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, ücret miktarı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, iş güvencesi tazminatı, boşta geçen süre ücreti ve diğer haklar alacağı ile yıllık ücretli izin alacağının ispat ve hesaplanması noktalarındadır.
- Ücret miktarının ispat yükü davacıda olduğundan, işe başlatmama suretiyle fesih tarihindeki ücretin ispat yükü de davacıya aittir. İşçinin başlatmama suretiyle fesih tarihindeki ücretinin belirlenmesinde, davacı ile aynı işyerinde çalışmakta olan emsal işçi ücreti dikkate alınır. İspat yükünün dağılımına göre, davacının kendisine emsal olabilecek işçiyi veya işçileri bildirmesi gerekir. Emsal işçinin belirlenmesinde ilk şart, bu işçinin hem geçersiz sayılan (ilk) fesih tarihinde hem de başlatmama suretiyle fesih tarihinde aynı işyerinde çalışmakta olmasıdır. Bu özelliği taşıyan işçinin varlığı hâlinde ise, emsal işçinin davacı ile eşdeğer görevde çalışıp çalışmadığı, kıdeminin davacının kıdemi ile aynı veya kıdemine yakın olup olmadığı gibi kriterler yönünden araştırma yapılmalı, bu araştırmanın sonucuna göre o işçinin emsal işçi olarak kabul edilip edilemeyeceği belirlenmelidir. Emsal işçi ücretinin belirlenememesi yahut emsal işçinin bulunmaması, bir diğer ifade ile işçinin ispat yükünü yerine getirmemesi durumunda ise geçersiz sayılan fesih tarihinden davacının işe başlatılmadığı tarihe kadar geçen süre zarfında, davalı işverenin çalışanlarına uyguladığı genel ücret artış oranı tespit edilmeli ve bu oran davacının geçersiz sayılan fesih tarihindeki ücretine uygulanmak suretiyle işe başlatılmadığı tarihte alabileceği ücret belirlenmelidir. Bu şekilde genel ücret artışı oranının da bulunmaması hâlinde işçinin işe başlatmama suretiyle fesih tarihindeki ücretinin, geçersiz fesih tarihindeki ücretten daha fazla olduğu yönündeki iddiasını ispat edemediği kabul edilmelidir. Bununla birlikte somut olay değerlendirildiğinde; davacı tarafından işe başlatmama suretiyle fesih tarihindeki ücretinin belirlenmesi için kendisine emsal olabilecek işçiler bildirilmiş olmasına ve Mahkemece bu işçilerin ücret bordrolarının sunulması için davalı tarafa süre verilmesine rağmen ücret bordrolarının değerlendirmeye esas olmak üzere davalı işveren tarafından dosyaya sunulmadığı anlaşılmakla, işe başlatmama suretiyle fesih tarihindeki ücretin asgari ücrete oranlanma suretiyle tespit edilmesi bozma sebebi yapılmamıştır.
- Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere ve yukarıda yapılan açıklamaya göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
- 4857 sayılı İş Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 21/5 hükmünde işçinin işe başlatılması hâlinde varsa peşin ödenen ihbar ve kıdem tazminatının işçiye yapılması gereken ödemelerden mahsup edileceği belirtildikten sonra devamında "İşe başlatılmayan işçiye bildirim süresi verilmemiş veya bildirim süresine ait ücret peşin ödenmemişse, bu sürelere ait ücret tutarı ayrıca ödenir." hükmüne yer verilmiştir. Buna göre işçiye geçersiz sayılan fesih bildirimi ile bildirim süresi verilmemiş veya bildirim süresine ait ücret peşin ödenmemişse ihbar tazminatının ödenmesi gerekecektir. Bir başka anlatımla, ihbar öneli usulüne uygun şekilde verilmiş veya önele ait ücret peşin ve eksiksiz ödenmiş ise ihbar tazminatının ödenmesi gerekmeyecektir. Davacı taraf dava dilekçesinde belirlenecek son ücrete göre ödenmesi gereken ihbar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Geçersiz sayılan fesih tarihindeki koşullara göre davacıya net 24.308,37 TL ihbar tazminatı ödemesi yapıldığı ve davacı vekili tarafından söz konusu ödeme mahsup edilerek ihbar tazminatı talebinin artırıldığı anlaşılmaktadır. Dolayısıyla davacıya 4857 sayılı Kanun'un 17. maddesinde belirtilen şekilde usulüne uygun olarak ihbar süresine ait ücretin fesih sırasında peşin olarak ödendiği anlaşıldığından, dava konusu ihbar tazminatı talebinin reddine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; A. Birleşen Dava Yönünden Davalı vekilinin birleşen davada temyiz isteminin miktardan REDDİNE, B. Asıl Dava Yönünden
- Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,
- İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA, Davalı yararına takdir edilen 40.000,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacı tarafa yükletilmesine, Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 02.07.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Bu alandaki diğer kararlar

Maaşı Ödenmeyen İşçi İşi Bıraktıysa, Sebebi Davada Söylemeden Kıdem Tazminatı Alabilir mi?
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu, 31.01.2024

Fazla Mesaide Hakkaniyet İndirimi Oranına İtiraz Neden İspat İtirazı Sayılır?
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, 01.10.2024

İş Kazasında Manevi Tazminat Davasında İşçinin Kusur Oranı Nasıl Belirlenir?
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, 16.05.2023

