
İşkence Suçu İçin Belli Bir Amaç Gerekir mi? Basit Yaralanma ve Emirle Darp Sorunu
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, bir askerî birlikte rütbeli ve er sanıkların katılana yaklaşık bir ay boyunca uyguladığı darp, ranzaya kelepçeleme ve kalorifer borusuna bağlama eylemlerini işkence suçu sayan onama kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazını oy birliğiyle reddetti. Başsavcılık, er sanıkların eylemlerinin sistematik olmadığını ve yaralanmaların basit tıbbi müdahaleyle giderilebilir nitelikte kaldığını ileri sürerek fiilin kötü muamele suçu sayılmasını istemişti. Daire, katılanın tutarlı anlatımı, tanık beyanları, tıbbi bulgular ve kısmi ikrarlar ışığında üç noktayı ayırdı: eylemler hiyerarşik yapı içinde, kesintisiz ve aşağılayıcı biçimde icra edildiği için sistematiktir; işkence suçunun oluşması için nitelikli yaralama şartı yoktur, ölçü mağdurun bedensel ve ruhsal bütünlüğüne yönelik sürekli ihlaldir; er sanıklar konusu suç olan emri yerine getirdikleri için 5237 sayılı Kanun m. 24 uyarınca sorumluluktan kurtulamaz. İtiraz dilekçesinde madde gerekçesine atıfla işkencenin belli bir amaçla işlenmesinin aranmadığı da kabul edilmiştir; uyuşmazlık amaç değil süreklilik ekseninde çözülmüştür. Karar mahkûm edilen sanıklar aleyhine, katılan lehinedir; beraat eden üç sanık yönünden beraat hükmü korunmuştur. Dosya 5271 sayılı Kanun m. 308/3 uyarınca Ceza Genel Kuruluna gönderildiğinden son söz Genel Kurulundur.









