İlme Hukuk Logo
İLMEHUKUK BÜROSU
İLME HUKUK BÜROSU
Hemen AraRandevu Al
Ahşap kaplı uzun bir koridor; sol duvardaki kafesli pencerelerden gelen ışık zemine desen düşürüyor

Emsal Kararlar Kütüphanesi

Yargıtay, İstinaf ve Anayasa Mahkemesi'nin güncel ve emsal niteliğindeki kararlarını, hukuki incelemelerimizle birlikte bu arşivde bulabilirsiniz.

61 sonuç bulundu Ceza Hukuku kategorisindeFiltreleri temizle
Yargıtay02.03.2026

Kuruma Yönelik Hakarette Kurum Davaya Katılan Olabilir mi?

Karar, ceza yargılamasında sık karşılaşılan iki usul sorusunu birlikte cevaplıyor: bir kamu kurumu hakaret suçundan davaya katılabilir mi ve hangi hükümler temyiz edilebilir? Sanık hakkında hakaret ile kamu malına zarar verme suçlarından yargılama yapılmış, ilk derece mahkemesi hakaret suçundan mahkûmiyet kurmuş, bölge adliye mahkemesi düzelterek istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir. Hem sanık müdafii hem de katılan sıfatıyla hareket eden bakanlık vekili kararı temyiz etmiştir. Yargıtay 4. Ceza Dairesi, kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükmün kesin nitelikte olduğunu ve temyiz incelemesine tabi bulunmadığını saptamıştır. Hakaret suçu yönünden ise belirleyici tespit şudur: bu suçun mağduru ancak gerçek kişi olabilir; bakanlık somut olayda suçtan doğrudan zarar görmediği için katılan sıfatını alamaz. Bu nedenle katılan vekilinin temyiz istemi reddedilmiştir. Sanık müdafiinin temyiz istemi ise esastan incelenmiş, delil değerlendirmesinde ve nitelendirmede hukuka aykırılık görülmediğinden hüküm ONANMIŞTIR. Karar sanık bakımından ALEYHE, mahkûmiyet kesinleşmiştir; kurumun katılma talebi yönünden ise kurum aleyhinedir. Pratik değeri, katılma sıfatının kanun yoluna başvurmanın ön şartı olduğunu göstermesidir.

Kararı İncele
Yargıtay09.03.2026

Yaralama mı Öldürmeye Teşebbüs mü? Yargıtay Suç Vasfını Neye Göre Belirliyor?

Aynı olayda ilk derece mahkemesi eylemi neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama sayarak 9 yıl hapis cezası vermiş, Bölge Adliye Mahkemesi ise bu hükmü kaldırarak eylemi nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirmiş ve cezayı 18 yıla çıkarmıştır. Yargıtay 1. Ceza Dairesi, sanık müdafiinin temyiz istemini esastan reddederek hükmü oy birliğiyle onamıştır; karar bu yönüyle sanık aleyhinedir. Daire, suç vasfının belirlenmesinde kullanılan vasıtanın öldürmeye elverişliliğini, darbe yerleri ve sayısını, hedef alınan vücut bölgelerini, yaralanmanın ağırlığını, failin tutum ve sözlerini ve engel nedenin varlığını birlikte değerlendirmiştir. Katılanı bayılttıktan sonra kulağını kesip yüzüne fırlatma ve baygın hâldeki kişiyi motosikletle yaklaşık 30-40 metre sürükleme biçimindeki hareketler, ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan vahşice hareketler kabul edilmiştir. Gönüllü vazgeçme koşullarının oluşmadığı, katılandan sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı için haksız tahrik indiriminin uygulanamayacağı da belirtilmiştir. Karar ayrıca aynı dosyadaki hakaret hükmünün kesin nitelikte olması nedeniyle temyiz incelemesine tabi olmadığını, dolayısıyla tek dosyada iki hükmün farklı kanun yollarına tabi olabileceğini göstermektedir.

Kararı İncele
Yargıtay10.03.2026

Kasten Öldürmede “Canavarca His” Nitelikli Hâli Hangi Delille Kabul Edilir?

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı, nitelikli kasten öldürme suçundan 24 yıl hapis cezasına mahkûm edilen sanığın canavarca hisle öldürme nitelikli hâlinden cezalandırılmasını ve haksız tahrik hükmünün uygulanmamasını istemiştir. Yargıtay 1. Ceza Dairesi bu istemi karşılamamıştır. Daireye göre canavarca hisle öldürme, sırf öldürmüş olmak için ya da ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürmeyi; eziyet çektirerek öldürme ise öldürme kastının yanında işkence veya eziyet çektirme kastını içeren, ölümü meydana getirmek bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eden vahşice hareketleri ifade eder. Dosyada sanığın bu saiklerle hareket ettiğini kabule yeterli, her türlü kuşkudan uzak ve kesin kanıt bulunmadığı saptanmıştır. Haksız tahrik yönünden belirlenen indirim oranı, maktulden sanığa yönelen eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut karşısında isabetli görülmüş; takdiri indirimin uygulanmaması da mahkemenin takdir yetkisi içinde, yasal ve yeterli gerekçeye dayandığı için hukuka uygun bulunmuştur. Sonuç sanık açısından lehedir: aleyhe ve lehe temyiz sebeplerinin tümü reddedilerek hüküm oy birliğiyle onanmış, tahliye talepleri ise ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak reddedilmiştir.

Kararı İncele
Yargıtay12.01.2026

Temyiz Aşamasında Sanık Ölürse Dava Ne Olur?

Yargıtay 8. Ceza Dairesi, tehlikeli maddelerin izinsiz bulundurulması suçundan kurulan iki hükmü birlikte incelemiş ve her iki sanık bakımından da hükümleri bozmuştur; karar bu yönüyle sanıklar lehinedir. Birinci sanık hüküm kesinleşmeden, temyiz aşamasında vefat etmiştir. Daire, Ceza Genel Kurulunun ilkesel kararına dayanarak, müsadereye tabi eşya bakımından ayrıca karar verilmesi gerekmiyorsa ve sanığın ölmediğine dair somut bir iddia ya da makul şüphe yoksa, dosyanın yerel mahkemeye gönderilip ölüm olgusunun mahallinde araştırılmasına gerek bulunmadığını; yargı ağı üzerinden alınan güncel nüfus kayıt örneğinin düşme kararı için yeterli olduğunu belirtmiştir. İkinci sanık yönünden ise farklı bir eksiklik saptanmıştır: bu sanık hakkında başka bir dosyada verilen silahlı terör örgütü üyeliği mahkumiyeti bölge adliye mahkemesince bozulmuştur. Daire, o dosyanın akıbeti araştırılmadan hukuki durumun belirlenemeyeceğini, eksik araştırmayla hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğunu kabul etmiştir. Karar, hem ölüm hâlinde izlenecek usulü hem de bağlantılı dosyaların sonucunun beklenmesi gereğini tek metinde göstermesi bakımından yol göstericidir. Uygulamada bu iki nokta, dosyanın yerel mahkemeye gönderilip aylarca gecikmesini önlemesi ve mükerrirlere özgü infaz rejimi gibi ağır sonuçların dayanağının denetlenmesini sağlaması nedeniyle savunma açısından doğrudan sonuç doğurur.

Kararı İncele
Yargıtay01.04.2026
2024/574 2026/199

Direnme Kararı Verilirken Esas Hakkında Mütalaa ve Son Söz Atlanırsa Ne Olur?

Yargıtay Ceza Genel Kurulu, 2013'ten beri süren ve nitelikli tehditten nitelikli yağmaya evrilen bir dosyada, ilk derece mahkemesinin Özel Daire bozmasına direnerek kurduğu mahkûmiyet hükümlerini savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle bozdu. Yargıtay 6. Ceza Dairesi, sanıklar ile katılanlar arasındaki alacak-borç ilişkisinin mali bilirkişiyle araştırılıp eylemin 5237 sayılı Kanun'un 150/1. maddesindeki daha az cezayı gerektiren hâl kapsamında kalıp kalmadığının değerlendirilmesi, para transferine aracılık eden kişinin tanık olarak dinlenmesi ve tekerrüre esas ilamların onaylı örneklerinin getirtilmesi gerektiğini belirterek hükmü bozmuştu. Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesi 21.05.2024 tarihli oturumda bozma ilamını okuyup taraflara diyeceklerini sormuş; Cumhuriyet savcısının "önceki kararda direnilmesi kamu adına talep olunur" beyanından sonra esas hakkındaki görüşünü almadan, hazır bulunan sanıklar ve müdafilerine esasa ilişkin savunma imkânı tanımadan ve sanıklara son sözlerini sormadan direnme hükmü kurmuştu. Genel Kurul, savcının bozmaya karşı beyanı ile esas hakkındaki mütalaasının farklı işlevlere sahip savcılık işlemleri olduğunu, direnme hâlinde de yeterli bir esas hakkında mütalaanın usulî zorunluluk olduğunu ve 5271 sayılı Kanun'un 216/1 ve 216/3. maddelerine aykırı biçimde son söz verilmeden hüküm kurulmasının savunma hakkını kısıtladığını belirterek hükümleri diğer yönleri incelenmeksizin bozdu. Karar sanıklar LEHİNEDİR: mahkûmiyet hükümleri ortadan kalkmış, yargılama usule uygun biçimde yenilenecektir. Karar 01.04.2026 tarihinde oy birliğiyle verilmiştir.

Kararı İncele
Yargıtay08.04.2026
2026/179 2026/221

Öldürme Kastı Ne Zaman Şüpheli Sayılır? Yargıtay'ın Ölçütleri ve Sanığın Temyizi Atlanırsa Ne Olur?

Yargıtay Ceza Genel Kurulu, iki katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından 10 ve 11 yıl hapis cezasına mahkûm edilen sanık hakkındaki direnme hükmünü esastan incelemeden, usule ilişkin bir eksiklik nedeniyle dosyayı Özel Daireye geri gönderdi. Yargıtay 1. Ceza Dairesi 03.02.2025 tarihli bozma kararında, sanık ile katılanlar arasında öldürmeyi gerektirecek önceye dayalı husumet bulunmadığını, ani gelişen kavgada hedef alınan bölgelerin hayati olmadığını, yaralanmaların hayati tehlike doğurmadığını ve sanığın elinde öldürmeye elverişli araç varken yere düşen katılana yönelik eylemine devam etmediğini belirterek öldürme kastının şüpheli kaldığını; eylemlerin alt sınırdan uzaklaşılarak silahla kasten yaralama olarak cezalandırılması gerektiğini ifade etmişti. Muş 1. Ağır Ceza Mahkemesi bu bozmaya direnmişti. Genel Kurul, sanığın 17.11.2025 tarihli temyiz dilekçesinin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesinde ve Özel Daire incelemesinde yer almadığını saptadı; Yargıtay Kanunu'nun 28. ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 37. maddeleri uyarınca tüm temyiz edenlere ve tüm hükümlere yönelik görüşün tebliğnamede açıklanmasının zorunlu olduğunu, bu nedenle ek tebliğname düzenlenip tüm temyiz istemlerinin birlikte incelenmesi gerektiğini belirterek 1. Ceza Dairesinin kararını kaldırdı. Karar usule ilişkindir; sanık yönünden sonucu, temyiz isteminin görmezden gelinmeyeceği ve vasıf tartışmasının Özel Dairece yeniden ele alınacağıdır. Karar 08.04.2026 tarihinde oy birliğiyle verilmiştir.

Kararı İncele
Yargıtay08.04.2026
2025/518 2026/210

Yabancı Uyruklu Sanığın Kimliği Onaysız Pasaport Fotokopisiyle Tespit Edilebilir mi?

Yargıtay Ceza Genel Kurulu, İstanbul Havalimanı'nda valizinde brüt 2.088 gram kokain ele geçirilen Özbekistan uyruklu sanık hakkında uyuşturucu madde ithal etme suçundan verilen 27 yıl hapis ve 75.000 TL adli para cezasına ilişkin direnme hükmünü, sanığın kimlik bilgilerinin eksik araştırmayla tespit edilmesi nedeniyle bozdu. İlk derece mahkemesi eylemi uyuşturucu ticareti sayarak 10 yıl hapis cezası vermiş; bölge adliye mahkemesi duruşma açarak eylemi ithal olarak nitelendirip cezayı 27 yıla çıkarmıştı. Yargıtay 8. Ceza Dairesi, yabancı uyruklu sanığın nüfus ve adli sicil kayıtlarının vatandaşı olduğu ülkeden ve gerektiğinde uluslararası kuruluşlardan genelgeler doğrultusunda temin edilip duruşmada okunmadan, yalnızca pasaporttaki bilgiler ve sanığın beyanına dayanılarak hüküm kurulmasını 5271 sayılı Kanun'un 209. maddesine aykırı bularak bozmuş; bölge adliye mahkemesi direnmişti. Genel Kurul, dosyadaki onaysız pasaport fotokopisi (doğum tarihi 1978, pasaport 2020 tarihli), kolluk ifadesi (doğum tarihi 1972) ve Özbekistan makamlarından gelen yazı (pasaport 2014 tarihli) arasında çelişkiler bulunduğunu saptadı. Nüfus ve adli sicil kayıtlarının ilamın aidiyeti ve cezanın kişiselleştirilmesi için tereddütsüz belirlenmesi gerektiğini, Türk vatandaşı olmayanların kayıtlarının Adalet Bakanlığının 69/2 sayılı genelgesine göre, İnterpol üyesi Özbekistan için İnterpol Daire Başkanlığından istenmesi gerektiğini belirterek hükmü bozdu; tutukluluk devam etti. Karar sanık LEHİNEDİR. Karar 08.04.2026 tarihinde oy birliğiyle verilmiştir.

Kararı İncele
Anayasa Mahkemesi04.06.2020

ByLock Verisi Tek Başına Mahkûmiyete Dayanak Olabilir mi? (AYM Genel Kurul)

Anayasa Mahkemesi Genel Kurulu, terör örgütüne üye olma suçundan verilen mahkûmiyette belirleyici delil olarak kullanılan ByLock verilerine ilişkin üç ayrı adil yargılanma şikâyetini incelemiştir. Verilerin hukuka aykırı elde edildiği iddiası bakımından, adli makamlara iletildikten sonraki sürecin sulh ceza hâkimliği kararıyla ve usul kanununa göre yürütüldüğü, verileri teslim eden kurumun niteliğinin tek başına delili hukuka aykırı kılmayacağı belirtilerek hakkaniyete uygun yargılanma hakkının ihlal edilmediğine oybirliğiyle karar verilmiştir; karar bu yönüyle başvurucu aleyhinedir. Delilin tek veya belirleyici biçimde kullanıldığı iddiası, tespit tutanağı ile bağlantı kayıtlarının birbirini doğrulaması ve delilden kişiye ulaşma yönteminin izlenmiş olması nedeniyle açıkça dayanaktan yoksun bulunmuştur. Dijital verilerin mahkeme huzuruna getirilmediği iddiası ise başvurucunun bu eksikliğin kendi yargılamasında yarattığı somut sorunları derece mahkemeleri önünde dile getirdiğini ortaya koyamaması nedeniyle temellendirilmemiş sayılmıştır. Karar, Anayasa Mahkemesinin delil değerlendirmesini kendisi yapmadığını, yalnızca bariz takdir hatası ve açık keyfîlik denetimi yaptığını açıkça ortaya koymaktadır. Kararda ayrıca, özet nitelikteki bağlantı kayıtlarının tek başına kişinin gerçek kullanıcı olduğunu göstermeyeceğine ve doğrulama bulunmayan hâllerde eksik araştırmayla hüküm kurulamayacağına ilişkin içtihat aktarılmıştır.

Kararı İncele
Anayasa Mahkemesi29.05.2024

Ev Hapsinde Geçen Süre Cezadan Nasıl Düşülür? (İki Gün Bir Gün Kuralı)

Anayasa Mahkemesi Genel Kurulu, konutu terk etmeme (ev hapsi) adli kontrol tedbirinde geçen sürenin cezadan tam olarak değil, iki gün bir gün oranıyla mahsup edilmesini kişi hürriyeti ve güvenliği hakkına aykırı bulmamıştır. Başvurucu hakkında doksan gün ev hapsi uygulanmış, bunun yarısı olan kırk beş gün 5271 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin (6) numaralı fıkrası uyarınca mahkûmiyetinden düşülmüştür. Mahkeme, mahsubun Anayasa'nın 19 uncu maddesi kapsamında bir güvence olduğunu ve tamamen yasaklanamayacağını vurgulamış; ancak tedbirin fiziksel özgürlük üzerindeki etkisi tutuklamaya göre daha hafif olduğundan farklı bir mahsup oranı belirlenmesinin ölçülü olduğunu kabul etmiştir. Elektronik kelepçe nedeniyle özel hayata saygı hakkının ihlal edildiği iddiası süre aşımından, terör suçlarında koşullu salıverilme oranının dörtte üç uygulanması yönündeki kanunilik iddiası ise açıkça dayanaktan yoksunluktan kabul edilemez bulunmuştur. Karar başvurucu ALEYHİNEDİR: ihlal saptanmamış, mevcut mahsup uygulaması ve dörtte üçlük oran teyit edilmiştir. Buna karşılık kararın gerekçesi, mahsubun anayasal güvence niteliğini ve koşullu salıverilmenin lehe kanun ilkesine tabi olduğunu açıkça ortaya koyduğu için savunma tarafı bakımından da dayanak değeri taşımaktadır. Karar 29/5/2024 tarihinde oy birliğiyle verilmiştir.

Kararı İncele
Anayasa Mahkemesi19.03.2024

Kendini Suçlama Tehlikesi Olan Tanık İfade Vermeye Zorlanabilir mi?

Anayasa Mahkemesi İkinci Bölümü, hakkında henüz kesinleşmemiş bir mahkûmiyet kararı bulunan kişinin, aynı olay çevresinde başkaları hakkında yürütülen soruşturmada tanık olarak dinlenmek istenmesi üzerine ifade vermemesi nedeniyle otuz gün disiplin hapsine tabi tutulmasını kişi hürriyeti ve güvenliği hakkının ihlali saymıştır. Mahkemeye göre susma ve kendini suçlamama güvencesi yalnız şüpheli ve sanıklara değil, vereceği beyan hakkında yeni bir suç isnadına ya da mevcut isnadın ispatına yol açabilecek TANIKLARA da uzanır. Türk hukukunda tanığa beyanının kendi aleyhine kullanılmasını önleyen bir yargısal muafiyet bulunmadığı için, tanığın kendini suçlama ile disiplin hapsi arasında seçim yapmaya zorlanması bu güvenceyle bağdaşmaz. Sonuç olarak başvurucunun tanıklık yükümlülüğü altında olmadığı, dolayısıyla özgürlüğünden yoksun bırakılmasının kanunî bir temeli bulunmadığı kabul edilmiştir. Karar başvurucu LEHİNEDİR: ihlal tespit edilmiş ve net 90.000 TL manevi tazminata hükmedilmiş, maddi tazminat talebi belge sunulmadığı için reddedilmiştir. Kararda ayrıca, tanıklık yükümlülüğünün kaynağını oluşturan normlarda hâkim kararı alınması şartı öngörülmediği için tutmanın "kanunda öngörülen bir yükümlülüğün gereği olarak tutma" başlığı altında incelendiği; kanunîlik şartı sağlanmadığından meşru amaç ve ölçülülük denetiminin ayrıca yapılmasına gerek görülmediği belirtilmiştir. Disiplin hapsi başvurudan önce infaz edildiği için tazminat dışında bir giderim öngörülmemiştir. Karar 19/3/2024 tarihinde İkinci Bölüm tarafından oy birliğiyle verilmiştir.

Kararı İncele