İlme Hukuk Logo
İLMEHUKUK BÜROSU
İLME HUKUK BÜROSU
Hemen AraRandevu Al
Ahşap kaplı uzun bir koridor; sol duvardaki kafesli pencerelerden gelen ışık zemine desen düşürüyor

Emsal Kararlar Kütüphanesi

Yargıtay, İstinaf ve Anayasa Mahkemesi'nin güncel ve emsal niteliğindeki kararlarını, hukuki incelemelerimizle birlikte bu arşivde bulabilirsiniz.

61 sonuç bulundu Ceza Hukuku kategorisindeFiltreleri temizle
Yargıtay14.01.2026
2024/25019 2026/585

El Bombası Bulundurmada Ceza Neden Alt Sınırdan Verilmez? TCK 174 ve Orantılılık İlkesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi, Cumhuriyet savcısının hazır bulunduğu yer gösterme işlemi sırasında iki adet el bombası ele geçirilen sanık hakkında tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 174/1, 174/2, 62, 52 ve 53. maddeleri uyarınca verilen 6 yıl 8 ay hapis ve 160 TL adli para cezasını onadı. Kimya ekspertiz raporuna göre bombalar askerî amaçlarla fabrikasyon üretilmiş, RDX-TNT ve amonyum nitrat içeren, tapa grubu takılı, sağlam ve kullanıma hazır savunma tipi el bombalarıydı. Sanık müdafii suçun unsurlarının oluşmadığını, delillerin hukuka aykırı elde edildiğini, savunma ve adil yargılanma haklarının ihlal edildiğini, 5237 sayılı Kanun'un 221. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğini ve cezanın orantısız olduğunu ileri sürmüştü. Daire, sanık savunmaları, tanık beyanları, kolluk tutanakları ve uzmanlık raporu karşısında eylemin sabit olduğunu; 5237 sayılı Kanun'un 61/1. maddesindeki ölçütler ve 3/1. maddesindeki orantılılık ilkesi gözetildiğinde temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığını, delillerin hukuka uygun elde edildiğini ve savunma hakkının ihlal edilmediğini belirterek tüm temyiz sebeplerini reddetti. Duruşmalı inceleme talebi de takdiren reddedilmiştir. Karar sanık ALEYHİNEDİR. Karar 14.01.2026 tarihinde oy birliğiyle verilmiştir.

Kararı İncele
Yargıtay20.01.2026
2024/4972 2026/893

Telefon Konumu ve Hassas Terazi Uyuşturucu Ticaretini Nasıl İspatlar? Kullanım Sınırı Savunması

Yargıtay 8. Ceza Dairesi, yol kontrolünde durdurulan aracın sürücüsünün çelişkili beyanları üzerine cep telefonunda görülen açık konum bilgisiyle ulaşılan ikinci araçta yüklü miktarda uyuşturucu madde ve hassas terazi ele geçirilmesi olayında üç sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan kurulan hükümleri onadı. Sanıklardan ikisi 5237 sayılı Kanun'un 188/3 ve 188/5. maddeleri uyarınca 15'er yıl hapis ve 30.000 TL adli para cezasına mahkûm edilmiş ve cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmişti. Sanıklar delil yetersizliği, aramanın hukuka aykırılığı, ele geçen maddelerin kullanım sınırında olduğu, etkin pişmanlık ve takdiri indirim uygulanması gerektiği ve adil yargılanma hakkının ihlal edildiği yönünde temyiz sebepleri ileri sürmüştü. Daire, olayın intikal şekli, olay tutanağı, uzmanlık raporu, araçta hassas terazi bulunması ve sanıkların nakil sırasında birbirleriyle mesajlaşıp konum paylaştıklarının telefon incelemesiyle tespit edilmesi karşısında, ele geçen madde miktarı da gözetildiğinde sanıkların kullanım amacı dışında nakil suretiyle ticaret suçunu işlediklerinin sabit olduğunu belirtti; aramaların usulüne uygun yapıldığını kabul etti. Daire ayrıca madde miktarına göre cezanın alt sınır aşılarak belirlenmesi gerektiğini, ancak aleyhe temyiz bulunmadığından bunun bozma sebebi yapılmadığını vurguladı. Tahliye talepleri reddedildi. Karar sanıklar ALEYHİNEDİR. Karar 20.01.2026 tarihinde oy birliğiyle verilmiştir.

Kararı İncele
Yargıtay20.01.2026
2022/5774 2026/801

Birden Fazla Kişiye Ruhsatsız Silah Satmak Zincirleme Suç mu, Tek Suç mu?

Yargıtay 8. Ceza Dairesi, iş yerinde ruhsatsız silah ve mermi ticareti yaptığı iletişimin tespiti kayıtları, fiziki takip, arama tutanakları ve kriminal raporlarla saptanan sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 12/1. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesi uyarınca verilen 6 yıl 3 ay hapis ve 12.500 TL adli para cezasını, zincirleme suç artırımı yönünden bozdu. Daire, sanığın suçu işlediğine ilişkin kabulde isabetsizlik görmedi; tape kayıtları, farklı tarihlerdeki iki fiziki takipte alıcıların üzerinde ele geçirilen tabancalar, alıcıların "silahı sanıktan aldık" beyanları ve sanığın telefonundaki silah görüntüleri delil olarak yeterli bulundu. Ancak 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçunun temadi eden suçlardan olduğunu; aynı suç işleme kararının icrası kapsamında, hukuki veya fiilî kesinti oluşana kadar gerçekleştirilen eylemlerin tek suç oluşturduğunu belirterek, farklı tarihlerdeki satışlar nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi uyarınca ceza artırımı yapılmasını hukuka aykırı buldu. Karar oy çokluğuyla verilmiş; karşı oyda, 43/1. maddeye eklenen "mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır" cümlesi ve Dairenin uyuşturucu ticaretindeki uygulaması gerekçe gösterilerek zincirleme suç artırımının yerinde olduğu savunulmuştur. Karar sanık LEHİNEDİR: ceza artırımı kaldırılmak üzere bozulmuştur. Karar 20.01.2026 tarihlidir.

Kararı İncele
Yargıtay30.03.2026
2022/7546 2026/3047

8 Günlük Haksız Gözaltı İçin 800 TL Manevi Tazminat Yeterli mi? Yargıtay'ın Miktar Ölçütleri

Yargıtay 12. Ceza Dairesi, terör örgütüne üye olma suçlamasıyla 23.11.2016 - 01.12.2016 tarihleri arasında 8 gün gözaltında kalan ve yargılama sonunda beraat eden davacıya koruma tedbirleri nedeniyle 800 TL manevi tazminat ödenmesine ilişkin hükmü, tazminatın eksik belirlenmesi nedeniyle bozdu. Davacı 2.000 TL maddi ve 1.000.000 TL manevi tazminat talep etmiş; ilk derece mahkemesi maddi tazminatı reddedip 800 TL manevi tazminata hükmetmiş, bölge adliye mahkemesi maddi tazminatı 345,52 TL olarak belirleyerek istinaf başvurularını düzelterek esastan reddetmişti. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı onama görüşü bildirmişti. Daire, davanın 5271 sayılı Kanun'un 142. maddesindeki süre içinde açıldığını ve tazminat şartlarının oluştuğunu kabul ederek davacı vekilinin gözaltı masrafları ve vekâlet ücretine ilişkin sair temyiz sebeplerini reddetti; ancak manevi tazminat miktarını hukuka aykırı buldu. Gerekçeye göre nesnel bir ölçüt bulunmamakla birlikte manevi tazminat; davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, olayın cereyan tarzı, gözaltında kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faiziyle birlikte elde edilecek parasal değer dikkate alınarak hak ve nesafet ilkelerine uygun makul bir miktar olarak belirlenmelidir; 800 TL bu ölçütlere uymayacak ölçüde eksiktir. Hüküm Tebliğname'ye aykırı olarak oy birliğiyle bozuldu. Karar davacı LEHİNEDİR. Karar 30.03.2026 tarihlidir.

Kararı İncele
Yargıtay25.03.2026
2026/1243 2026/2198

İstinaf Beraat Kararını Mahkûmiyete Çevirebilir mi? İkinci Kez Mükerrirde Ceza Nasıl İnfaz Edilir?

Yargıtay 1. Ceza Dairesi, ilk derece mahkemesinin kasten yaralama suçundan verdiği beraat kararının bölge adliye mahkemesince duruşmalı inceleme sonucunda kaldırılarak sanığın 5 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin hükmü, tek bir düzeltmeyle onadı. Daire, eylemin mağdurun aşamalardaki beyanları ve raporla saptandığını, zincirleme suç ve ağırlaştırıcı nedenlerin koşullarının oluşmadığını, takdiri indirimin yasal ve yeterli gerekçeyle uygulandığını ve cezanın eylemle orantılı olduğunu belirterek hem sanığın hem de katılan kurum vekilinin temyiz sebeplerini reddetti. Buna karşılık, hükümden sonra 04.06.2025'te yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun'un 14. maddesiyle 5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddesinde yapılan değişikliği gözeterek, ikinci kez mükerrir sanık hakkında "koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına" ilişkin ibareyi hüküm fıkrasından çıkardı. Karar, esas yönünden sanık ALEYHİNE (mahkûmiyet onandı), infaz rejimi yönünden sanık LEHİNE sonuç doğurmuştur: ikinci kez mükerrir hükümlü artık koşullu salıverilme hakkından tümüyle yoksun bırakılmamaktadır. Katılan kurumun üst sınırdan ceza ve zincirleme suç talepleri de reddedilmiştir; Daire, cezanın eylemle orantılı ve takdiri indirimin gerekçeli olduğunu vurgulamıştır. Karar 25.03.2026 tarihinde oy birliğiyle verilmiştir.

Kararı İncele
Yargıtay25.03.2026
2025/263 2026/2197

İkinci Kez Mükerrir Hükümlü Koşullu Salıverilmeden Yararlanabilir mi? (7550 Sonrası)

Yargıtay 1. Ceza Dairesi, nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hapis cezasının "ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre" çektirilmesine ve koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin hüküm fıkrasını, hükümden sonra yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun'un getirdiği değişiklik nedeniyle düzelterek onadı. 04.06.2025 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 7550 sayılı Kanun'un 14. maddesi, 5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddesindeki "hükümlü koşullu salıverilmez" ibaresini "birinci fıkradaki koşullu salıverilme süreleri uygulanır" şeklinde değiştirmişti. Daire, sanık lehine olan bu değişikliğin gözetilmesinin yasal zorunluluk olduğunu belirterek "koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına" ibaresini hüküm fıkrasından çıkardı; suç vasfı, kast ve delil değerlendirmesine yönelik temyiz sebeplerini ise yerinde görmedi. Ayrıca sanığın eşi sıfatıyla mağdurun sanık lehine yaptığı temyiz istemi, 5271 sayılı Kanun'un 262/1. maddesi gereği hak ve yetki yokluğundan reddedildi. Karar, infaz rejimi yönünden hükümlü LEHİNE sonuç doğurmuştur: ikinci kez mükerrir olan hükümlü, artık koşullu salıverilmeden tamamen yoksun bırakılmamaktadır. Karar 25.03.2026 tarihinde oy birliğiyle verilmiş; suç vasfına ilişkin itirazlar reddedilerek hüküm düzeltilerek onanmıştır.

Kararı İncele
Yargıtay25.03.2026
2024/1801 2026/4992

Temyizde İleri Sürülmese de Yargıtay Lehe İnfaz Değişikliğini Kendiliğinden Gözetir mi?

Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan mahkûm edilen ve ikinci defa mükerrir sayılan sanık hakkında "cezanın infazında koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına" ilişkin hüküm fıkrasını, sanık müdafii bu yönde bir temyiz sebebi ileri sürmemiş olmasına rağmen kendiliğinden gözeterek düzeltti. Sanık müdafiinin temyiz istemi yalnızca kast yokluğuna ve delil yetersizliğine dayanıyordu; Daire bu sebepleri 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddeleri çerçevesinde inceleyip yerinde görmedi. Ancak 04.06.2025 tarihinde yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun'un 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Kanun'un 108. maddesinin 3. fıkrası uyarınca ikinci defa tekerrür hâlinde birinci fıkradaki koşullu salıverilme sürelerinin uygulanacağını belirterek, sanık hakkında koşullu salıverilmeye yer olmadığına karar verilemeyeceğini saptadı. Hüküm Tebliğname'ye aykırı olarak bozuldu; aykırılık 5271 sayılı Kanun'un 303/1-d maddesi kapsamında düzeltilebilir nitelikte olduğundan ilgili ibare 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümden çıkarılarak hüküm onandı. Karar, mahkûmiyet yönünden sanık aleyhine, infaz rejimi yönünden sanık LEHİNE sonuç doğurmuştur. Karar 25.03.2026 tarihinde oy birliğiyle verilmiştir.

Kararı İncele
Yargıtay25.03.2026
2025/2842 2026/2158

Öldürmeye Teşebbüste Eksik Adli Rapor ve TCK 62 İndirimi Bozma Sebebi midir?

Yargıtay 1. Ceza Dairesi, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilen sanık hakkındaki kararı üç ayrı gerekçeyle bozdu. İlk olarak, katılanın kafatası, burun ve bel omurlarındaki kırıkların "organ işlevinin sürekli zayıflaması" niteliğinde olup olmadığı ve yüzde sabit iz bulunup bulunmadığı Adli Tıp Kurumundan sorulmadan, her yaralanma için 5237 sayılı Kanun'un 86 ve 87. maddeleri uyarınca ayrı rapor alınmadan hüküm kurulmasını eksik araştırma saydı; teşebbüs indirimi (5237 sayılı Kanun m. 35) bu raporlara göre belirlenmelidir. İkinci olarak, hükümden sonra yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun'un 5275 sayılı Kanun m. 108/3'te yaptığı değişikliği gözeterek ikinci kez mükerrir sanığın koşullu salıverilmeden yoksun bırakılmasını hukuka aykırı buldu. Üçüncü olarak, yargılamada olumlu davranışı bulunmayan ve benzer suçlardan sabıkalı sanığa 5237 sayılı Kanun m. 62 takdiri indirimi uygulanmasını "eksik ceza tayini" olarak nitelendirdi. Beraat eden diğer sanık yönünden ise zorunlu müdafi bulunsa bile Hazine aleyhine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek hükmü düzelterek onadı. Karar, mahkûm sanık yönünden ceza miktarında ALEYHE (eksik ceza ve TCK 62 bozması), infaz rejimi yönünden LEHE sonuç doğurmuştur.

Kararı İncele
Yargıtay25.03.2026
2025/8423 2026/2865

Beraatle Sonuçlanan 586 Günlük Tutukluluk İçin Ne Kadar Manevi Tazminat Alınabilir?

Yargıtay 12. Ceza Dairesi, nitelikli cinsel saldırı suçlamasıyla 16.05.2019 - 22.12.2020 tarihleri arasında 586 gün tutuklu kalan ve yargılama sonunda beraat eden davacıya koruma tedbirleri nedeniyle 370.000 TL manevi tazminat ödenmesine ilişkin hükmü onadı. Dava süreci üç aşamalıdır: ilk derece mahkemesi 120.000 TL manevi tazminata hükmetmiş, bölge adliye mahkemesi bu tutarı 78.000 TL'ye düşürmüş, Daire ise miktarı düşük bularak hükmü bozmuştur. Bozma üzerine yapılan yargılamada 370.000 TL'ye hükmedilmiş ve bu tutar tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle onanmıştır. Maddi tazminat talebi ise reddedilmiştir: davacı tutuklandığı dönemde kamu görevlisi olduğundan eksik maaş ödemesine ilişkin talepler idari yargıda ileri sürülebilir. Daire ayrıca davanın 5271 sayılı Kanun'un 142. maddesindeki süre içinde yetkili mahkemede açıldığını, tutukluluk süresinin mahsuba konu yapılmadığını ve tazminat şartlarının oluştuğunu saptamıştır. Karar davacı LEHİNEDİR: uzun süreli haksız tutukluluğun suçlamanın ağırlığıyla birlikte değerlendirilerek yüksek manevi tazminatla karşılanması gerektiğini teyit eder. Davalının davanın reddi, miktarın fazlalığı ve faiz başlangıcının hatalı olduğu yönündeki itirazları da reddedilmiştir. Karar 25.03.2026 tarihinde oy birliğiyle verilmiştir.

Kararı İncele
Yargıtay26.02.2026
2021/12345 2026/2259

Uyuşturucu Ticaretinde "Okula 200 Metre" Artırımı Delil Olmadan Uygulanabilir mi?

Yargıtay 10. Ceza Dairesi, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünü iki noktada düzelterek onadı. Birincisi ceza artırımına ilişkindir: sanıkta ele geçen uyuşturucu maddenin niteliği 5237 sayılı Kanun'un 188/4-a maddesindeki artırımı gerektirmekle birlikte, ticaretin 188/4-b maddesinde sayılan okul, yurt, hastane, kışla veya ibadethane gibi yerlere 200 metreden yakın mesafede yapıldığına dair dosyada delil bulunmadığı hâlde mahkeme "sehven" b bendindeki artırımı da uygulamıştı. Daire bu artırımı hüküm fıkrasından çıkararak yalnızca 188/4-a artırımını bıraktı. İkincisi hak yoksunluklarına ilişkindir: mahkeme, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli iptal kararına yanlış anlam vererek 5237 sayılı Kanun'un 53/1-b maddesini uygulamamış; hükümden sonra yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun değişiklikleri de gözetilmemişti. Daire, 53. maddenin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin iptal kararı ve 7242 sayılı Kanun sonrası duruma göre uygulanmasına karar verdi. Her iki husus da yeniden duruşma gerektirmediğinden hüküm 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilerek onandı; diğer temyiz itirazları reddedildi. Karar, artırımın kaldırılması yönünden sanık LEHİNEDİR; mahkûmiyet ise kesinleşmiştir. Karar 26.02.2026 tarihinde oy birliğiyle verilmiştir.

Kararı İncele