Ahşap kaplı uzun bir koridor; sol duvardaki kafesli pencerelerden gelen ışık zemine desen düşürüyor

Emsal Kararlar Kütüphanesi

Yargıtay, İstinaf ve Anayasa Mahkemesi'nin güncel ve emsal niteliğindeki kararlarını, hukuki incelemelerimizle birlikte bu arşivde bulabilirsiniz.

Kategoriler

Yargıtay26.03.2026

2025/2278 2026/2208

Yalnız Sanık İstinafa Gitmişse Suç Vasfı Ağırlaştırılabilir mi? Kazanılmış Hak ve İnfaz Süresi

Yargıtay 1. Ceza Dairesi, iki ayrı katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından verilen 9 yıl ve 10 yıl hapis cezalarına ilişkin hükümleri onadı. İkinci katılan yönünden bölge adliye mahkemesi, yalnızca sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine duruşmalı inceleme yapmış, eylemi 5237 sayılı Kanun'un 82/1-e maddesindeki nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs olarak vasıflandırıp 14 yıl hapis cezası belirlemiş; ancak 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesindeki kazanılmış hak kuralı gereği cezanın 10 yıl hapis cezası olarak infazına karar vermişti. Daire, yargılama işlemlerinin usul ve kanuna uygun yapıldığını, raporların hüküm kurmaya elverişli olduğunu, eylemin doğrudan kastla gerçekleştirildiğini, suç vasıflarının doğru belirlendiğini, hata hükümlerinin koşullarının oluşmadığını, teşebbüs cezasının alt ve üst sınırlar arasında isabetli belirlendiğini ve takdiri indirimin gerekçeli olarak uygulanmamasında hukuka aykırılık bulunmadığını belirterek sanık müdafiinin tüm temyiz sebeplerini reddetti; ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre gözetilerek tahliye talebi de reddedildi. Karar sanık ALEYHİNEDİR: mahkûmiyetler kesinleşmiştir. Kararın ilkesel değeri, yalnız sanığın kanun yoluna başvurduğu dosyada suç vasfı ağırlaştırılsa bile infaz edilecek cezanın ilk derece cezasını aşamayacağını teyit etmesidir. Karar 26.03.2026 tarihinde oy birliğiyle verilmiştir.

Kararı İncele

Yargıtay26.03.2026

2025/8331 2026/2214

Aile Bireyine Karşı Yaralamada "Tasarlayarak Öldürmeye Teşebbüs" İddiası Neden Kabul Edilmedi?

Yargıtay 1. Ceza Dairesi, kendi bozma kararı üzerine kasten yaralama suçundan yeniden kurulan hükmü onadı. Daire 03.10.2024 tarihli ilk kararında, sanığın kasten yaralama suçundan cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle önceki mahkûmiyet hükmünü bozmuş ve dosyayı ilk derece mahkemesine göndermişti. Bozmaya uyan İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesi, sanığı aile bireyine karşı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-a ve 29. maddeleri uyarınca haksız tahrik indirimiyle 4 ay 15 gün hapis cezasına mahkûm etmiş ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar vermiştir. Katılan kurum vekili eylemin tasarlayarak kasten öldürmeye teşebbüs olduğunu, haksız tahrik koşullarının oluşmadığını ve cezanın eksik belirlendiğini; sanık müdafii ise suç kastı bulunmadığını ve beraat gerektiğini ileri sürmüştür. Daire, eylemin yaralama kastıyla gerçekleştirildiğinin saptandığını, suç vasfının doğru belirlendiğini, cezanın eylemle orantılı olduğunu ve katılandan kaynaklanan haksız tahrik oluşturan davranışların boyutuna göre uygulanan indirimin isabetli olduğunu belirterek her iki tarafın temyiz sebeplerini de reddetti. Karar, öldürmeye teşebbüs iddiasının reddi yönünden sanık LEHİNE, mahkûmiyetin ve mükerrir infaz rejiminin kesinleşmesi yönünden sanık ALEYHİNE sonuç doğurmuştur. Karar 26.03.2026 tarihinde oy birliğiyle verilmiştir.

Kararı İncele

Yargıtay25.03.2026

2024/340 2026/177

Ceza Genel Kurulu Bozmasına Uyularak Verilen Hüküm "Direnme" Sayılır mı? Dosya Hangi Daireye Gider?

Yargıtay Ceza Genel Kurulu, çocuğun basit cinsel istismarı suçundan yürütülen ve sekiz yıldır kanun yolları arasında dolaşan bir dosyada, esasa girmeden bir ön sorunu karara bağladı: Ceza Genel Kurulunun bozma ilamına uyularak bölge adliye mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmü direnme kararı mıdır, yoksa yeni hüküm müdür? Dosyada ilk derece mahkemesi 10 yıl hapis cezasına hükmetmiş, bölge adliye mahkemesi cezayı 6 yıl 8 aya düzeltmiş, Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesi delil yetersizliği gerekçesiyle bozmuş, bölge adliye mahkemesi direnmiş, Ceza Genel Kurulu 18.01.2023 tarihinde direnme kararını "bozma sonrası 5237 sayılı Kanun'un 61. maddesine göre yeniden hüküm kurulması gerekirken düzelterek esastan ret kararı verilmesi" nedeniyle bozmuştu. Bölge adliye mahkemesi bu bozmaya uyarak 6 yıl 8 ay hapis cezasıyla yeni hüküm kurmuş, 9. Ceza Dairesi dosyayı direnme sayarak Genel Kurula göndermişti. Genel Kurul, 5271 sayılı Kanun'un 307/4. maddesindeki "Ceza Genel Kurulu kararlarına karşı direnilemez" hükmü karşısında uymaya dayalı bu hükmün direnme olarak nitelendirilemeyeceğini, yeni hüküm olduğunu ve önce Özel Dairece temyiz incelemesinden geçmesi gerektiğini belirterek dosyayı 9. Ceza Dairesine gönderdi; asıl uyuşmazlık olan sübut sorunu değerlendirilmedi. Karar usule ilişkindir; sanık yönünden sonucu, hükmün Özel Dairece hukuka uygunluk yönünden yeniden incelenecek olmasıdır. Karar 25.03.2026 tarihinde oy birliğiyle verilmiştir.

Kararı İncele

Yargıtay22.04.2026

Zorunlu Müdafi Olmadan Yapılan Yargılama Bozma Sebebi midir?

Ceza Genel Kurulu, alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren bir suçta sanığa zorunlu müdafi atanmadan ve sorgusu müdafi hazır bulunmaksızın yapılarak hüküm kurulmasının, CMK m.289 anlamında mutlak hukuka aykırılık oluşturduğuna karar vermiştir. Kurula göre CMK m.150 uyarınca görevlendirme zorunluluğu ile CMK m.188'deki hazır bulunma şartı birbirini tamamlar; hazır bulundurmak, öncelikle görevlendirilmiş bir müdafiin varlığını gerektirir. Bu nedenle bölge adliye mahkemesinin CMK m.280 kapsamındaki yetkisine dayanarak hükmü bozmasında hukuka aykırılık yoktur ve Özel Dairenin aksi yöndeki bozması kaldırılmıştır. Kurul ayrıca 25.12.2025 tarihinde yürürlüğe giren 7571 sayılı Kanun ile bozma sebeplerinin genişletilmiş olmasının, daha önce verilen hükümlere uygulanamayacağını belirtmiştir. İkinci uyuşmazlıkta ise konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün ceza miktarı itibarıyla kesin nitelikte olduğu, suç vasfına yönelik bir tartışma ve aleyhe başvuru bulunmadığından temyizen incelenemeyeceği kabul edilmiştir. Karar savunma hakkı güvencesi yönünden sanık lehine, temyiz istemi yönünden ise aleyhedir; oy çokluğuyla verilmiş, üç üye Özel Daire bozmasının isabetli olduğu düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır. Karar, kanun yolu dilekçesi hazırlanırken her hüküm için ceza miktarına göre ayrı bir yol belirlenmesi gerektiğini de somut biçimde göstermektedir.

Kararı İncele

Yargıtay02.03.2026

Kuruma Yönelik Hakarette Kurum Davaya Katılan Olabilir mi?

Karar, ceza yargılamasında sık karşılaşılan iki usul sorusunu birlikte cevaplıyor: bir kamu kurumu hakaret suçundan davaya katılabilir mi ve hangi hükümler temyiz edilebilir? Sanık hakkında hakaret ile kamu malına zarar verme suçlarından yargılama yapılmış, ilk derece mahkemesi hakaret suçundan mahkûmiyet kurmuş, bölge adliye mahkemesi düzelterek istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir. Hem sanık müdafii hem de katılan sıfatıyla hareket eden bakanlık vekili kararı temyiz etmiştir. Yargıtay 4. Ceza Dairesi, kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükmün kesin nitelikte olduğunu ve temyiz incelemesine tabi bulunmadığını saptamıştır. Hakaret suçu yönünden ise belirleyici tespit şudur: bu suçun mağduru ancak gerçek kişi olabilir; bakanlık somut olayda suçtan doğrudan zarar görmediği için katılan sıfatını alamaz. Bu nedenle katılan vekilinin temyiz istemi reddedilmiştir. Sanık müdafiinin temyiz istemi ise esastan incelenmiş, delil değerlendirmesinde ve nitelendirmede hukuka aykırılık görülmediğinden hüküm ONANMIŞTIR. Karar sanık bakımından ALEYHE, mahkûmiyet kesinleşmiştir; kurumun katılma talebi yönünden ise kurum aleyhinedir. Pratik değeri, katılma sıfatının kanun yoluna başvurmanın ön şartı olduğunu göstermesidir.

Kararı İncele

Yargıtay09.03.2026

Yaralama mı Öldürmeye Teşebbüs mü? Yargıtay Suç Vasfını Neye Göre Belirliyor?

Aynı olayda ilk derece mahkemesi eylemi neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama sayarak 9 yıl hapis cezası vermiş, Bölge Adliye Mahkemesi ise bu hükmü kaldırarak eylemi nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirmiş ve cezayı 18 yıla çıkarmıştır. Yargıtay 1. Ceza Dairesi, sanık müdafiinin temyiz istemini esastan reddederek hükmü oy birliğiyle onamıştır; karar bu yönüyle sanık aleyhinedir. Daire, suç vasfının belirlenmesinde kullanılan vasıtanın öldürmeye elverişliliğini, darbe yerleri ve sayısını, hedef alınan vücut bölgelerini, yaralanmanın ağırlığını, failin tutum ve sözlerini ve engel nedenin varlığını birlikte değerlendirmiştir. Katılanı bayılttıktan sonra kulağını kesip yüzüne fırlatma ve baygın hâldeki kişiyi motosikletle yaklaşık 30-40 metre sürükleme biçimindeki hareketler, ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan vahşice hareketler kabul edilmiştir. Gönüllü vazgeçme koşullarının oluşmadığı, katılandan sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı için haksız tahrik indiriminin uygulanamayacağı da belirtilmiştir. Karar ayrıca aynı dosyadaki hakaret hükmünün kesin nitelikte olması nedeniyle temyiz incelemesine tabi olmadığını, dolayısıyla tek dosyada iki hükmün farklı kanun yollarına tabi olabileceğini göstermektedir.

Kararı İncele

Yargıtay10.03.2026

Kasten Öldürmede “Canavarca His” Nitelikli Hâli Hangi Delille Kabul Edilir?

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı, nitelikli kasten öldürme suçundan 24 yıl hapis cezasına mahkûm edilen sanığın canavarca hisle öldürme nitelikli hâlinden cezalandırılmasını ve haksız tahrik hükmünün uygulanmamasını istemiştir. Yargıtay 1. Ceza Dairesi bu istemi karşılamamıştır. Daireye göre canavarca hisle öldürme, sırf öldürmüş olmak için ya da ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürmeyi; eziyet çektirerek öldürme ise öldürme kastının yanında işkence veya eziyet çektirme kastını içeren, ölümü meydana getirmek bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eden vahşice hareketleri ifade eder. Dosyada sanığın bu saiklerle hareket ettiğini kabule yeterli, her türlü kuşkudan uzak ve kesin kanıt bulunmadığı saptanmıştır. Haksız tahrik yönünden belirlenen indirim oranı, maktulden sanığa yönelen eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut karşısında isabetli görülmüş; takdiri indirimin uygulanmaması da mahkemenin takdir yetkisi içinde, yasal ve yeterli gerekçeye dayandığı için hukuka uygun bulunmuştur. Sonuç sanık açısından lehedir: aleyhe ve lehe temyiz sebeplerinin tümü reddedilerek hüküm oy birliğiyle onanmış, tahliye talepleri ise ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak reddedilmiştir.

Kararı İncele

Yargıtay12.01.2026

Temyiz Aşamasında Sanık Ölürse Dava Ne Olur?

Yargıtay 8. Ceza Dairesi, tehlikeli maddelerin izinsiz bulundurulması suçundan kurulan iki hükmü birlikte incelemiş ve her iki sanık bakımından da hükümleri bozmuştur; karar bu yönüyle sanıklar lehinedir. Birinci sanık hüküm kesinleşmeden, temyiz aşamasında vefat etmiştir. Daire, Ceza Genel Kurulunun ilkesel kararına dayanarak, müsadereye tabi eşya bakımından ayrıca karar verilmesi gerekmiyorsa ve sanığın ölmediğine dair somut bir iddia ya da makul şüphe yoksa, dosyanın yerel mahkemeye gönderilip ölüm olgusunun mahallinde araştırılmasına gerek bulunmadığını; yargı ağı üzerinden alınan güncel nüfus kayıt örneğinin düşme kararı için yeterli olduğunu belirtmiştir. İkinci sanık yönünden ise farklı bir eksiklik saptanmıştır: bu sanık hakkında başka bir dosyada verilen silahlı terör örgütü üyeliği mahkumiyeti bölge adliye mahkemesince bozulmuştur. Daire, o dosyanın akıbeti araştırılmadan hukuki durumun belirlenemeyeceğini, eksik araştırmayla hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğunu kabul etmiştir. Karar, hem ölüm hâlinde izlenecek usulü hem de bağlantılı dosyaların sonucunun beklenmesi gereğini tek metinde göstermesi bakımından yol göstericidir. Uygulamada bu iki nokta, dosyanın yerel mahkemeye gönderilip aylarca gecikmesini önlemesi ve mükerrirlere özgü infaz rejimi gibi ağır sonuçların dayanağının denetlenmesini sağlaması nedeniyle savunma açısından doğrudan sonuç doğurur.

Kararı İncele

Yargıtay01.04.2026

2024/574 2026/199

Direnme Kararı Verilirken Esas Hakkında Mütalaa ve Son Söz Atlanırsa Ne Olur?

Yargıtay Ceza Genel Kurulu, 2013'ten beri süren ve nitelikli tehditten nitelikli yağmaya evrilen bir dosyada, ilk derece mahkemesinin Özel Daire bozmasına direnerek kurduğu mahkûmiyet hükümlerini savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle bozdu. Yargıtay 6. Ceza Dairesi, sanıklar ile katılanlar arasındaki alacak-borç ilişkisinin mali bilirkişiyle araştırılıp eylemin 5237 sayılı Kanun'un 150/1. maddesindeki daha az cezayı gerektiren hâl kapsamında kalıp kalmadığının değerlendirilmesi, para transferine aracılık eden kişinin tanık olarak dinlenmesi ve tekerrüre esas ilamların onaylı örneklerinin getirtilmesi gerektiğini belirterek hükmü bozmuştu. Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesi 21.05.2024 tarihli oturumda bozma ilamını okuyup taraflara diyeceklerini sormuş; Cumhuriyet savcısının "önceki kararda direnilmesi kamu adına talep olunur" beyanından sonra esas hakkındaki görüşünü almadan, hazır bulunan sanıklar ve müdafilerine esasa ilişkin savunma imkânı tanımadan ve sanıklara son sözlerini sormadan direnme hükmü kurmuştu. Genel Kurul, savcının bozmaya karşı beyanı ile esas hakkındaki mütalaasının farklı işlevlere sahip savcılık işlemleri olduğunu, direnme hâlinde de yeterli bir esas hakkında mütalaanın usulî zorunluluk olduğunu ve 5271 sayılı Kanun'un 216/1 ve 216/3. maddelerine aykırı biçimde son söz verilmeden hüküm kurulmasının savunma hakkını kısıtladığını belirterek hükümleri diğer yönleri incelenmeksizin bozdu. Karar sanıklar LEHİNEDİR: mahkûmiyet hükümleri ortadan kalkmış, yargılama usule uygun biçimde yenilenecektir. Karar 01.04.2026 tarihinde oy birliğiyle verilmiştir.

Kararı İncele

Yargıtay08.04.2026

2026/179 2026/221

Öldürme Kastı Ne Zaman Şüpheli Sayılır? Yargıtay'ın Ölçütleri ve Sanığın Temyizi Atlanırsa Ne Olur?

Yargıtay Ceza Genel Kurulu, iki katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından 10 ve 11 yıl hapis cezasına mahkûm edilen sanık hakkındaki direnme hükmünü esastan incelemeden, usule ilişkin bir eksiklik nedeniyle dosyayı Özel Daireye geri gönderdi. Yargıtay 1. Ceza Dairesi 03.02.2025 tarihli bozma kararında, sanık ile katılanlar arasında öldürmeyi gerektirecek önceye dayalı husumet bulunmadığını, ani gelişen kavgada hedef alınan bölgelerin hayati olmadığını, yaralanmaların hayati tehlike doğurmadığını ve sanığın elinde öldürmeye elverişli araç varken yere düşen katılana yönelik eylemine devam etmediğini belirterek öldürme kastının şüpheli kaldığını; eylemlerin alt sınırdan uzaklaşılarak silahla kasten yaralama olarak cezalandırılması gerektiğini ifade etmişti. Muş 1. Ağır Ceza Mahkemesi bu bozmaya direnmişti. Genel Kurul, sanığın 17.11.2025 tarihli temyiz dilekçesinin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesinde ve Özel Daire incelemesinde yer almadığını saptadı; Yargıtay Kanunu'nun 28. ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 37. maddeleri uyarınca tüm temyiz edenlere ve tüm hükümlere yönelik görüşün tebliğnamede açıklanmasının zorunlu olduğunu, bu nedenle ek tebliğname düzenlenip tüm temyiz istemlerinin birlikte incelenmesi gerektiğini belirterek 1. Ceza Dairesinin kararını kaldırdı. Karar usule ilişkindir; sanık yönünden sonucu, temyiz isteminin görmezden gelinmeyeceği ve vasıf tartışmasının Özel Dairece yeniden ele alınacağıdır. Karar 08.04.2026 tarihinde oy birliğiyle verilmiştir.

Kararı İncele